De opstanding en de verschillende verschijningen 5 studies
Wonderen 1 studie
De opstanding en de verschillende verschijningen
-
PER365
De steen weggerold, de aardbeving
Op paasmorgen gaan trouwe vrouwen naar het graf van Jezus om de begrafenisverzorging te voltooien. Ze ontdekken de weggerolde steen en het lege graf. Het artikel analyseert hun trouw, die contrasteert met de vlucht van de apostelen, hun verbondenheid met Jezus en het algemene onbegrip ten opzichte van de aankondigingen van de opstanding. Een synoptische benadering vergelijkt Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes over deze fundamentele gebeurtenis.
Lukas 8.2 (De Heilige Schrift 1917) :En sommige vrouwen, die van boze geesten en krankheden genezen waren, namelijk Maria, genaamd Magdalena, van welke zeven duivelen uitgegaan waren;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER367
De vrouwen waarschuwen de leerlingen
Perikoop 367 onderzoekt het moment waarop de vrouwen de leerlingen over de opstanding waarschuwen, door Matteüs 28.8, Marcus 16.9-11, Lucas 24.9-11 en Johannes 20.2 naast elkaar te leggen. Er blijkt een opvallend verschil: Maria Magdalena lijkt de boodschap van de engelen niet te kennen, in tegenstelling tot de andere vrouwen. De veronderstelling dat Maria al vroeg vertrok, vóór de verschijning van de engelen, maakt het mogelijk de verslagen met elkaar in overeenstemming te brengen en haar blijvende onbegrip bij het lege graf te verklaren.
Johannes 20.24-34 (De Heilige Schrift 1917) :En Thomas, een van de twaalven, gezegd Didymus, was met hen niet, toen Jezus daar kwam.De andere discipelen dan zeiden tot hem: Wij hebben den Heere gezien. Doch hij zeide tot hen: Indien ik in Zijn handen niet zie het teken der nagelen, en mijn vinger steke in het teken der nagelen, en steke mijn hand in Zijn zijde, ik zal geenszins geloven.En na acht dagen waren Zijn discipelen wederom binnen, en Thomas met hen; en Jezus kwam, als de deuren gesloten waren, en stond in het midden, en zeide: Vrede zij ulieden!Daarna zeide Hij tot Thomas: Breng uw vinger hier, en zie Mijn handen, en breng uw hand, en steek ze in Mijn zijde; en zijt niet ongelovig, maar gelovig.En Thomas antwoordde en zeide tot Hem: Mijn Heere en mijn God!Jezus zeide tot hem: Omdat gij Mij gezien hebt, Thomas, zo hebt gij geloofd; zalig zijn zij, die niet zullen gezien hebben, en nochtans zullen geloofd hebben.Jezus dan heeft nog wel vele andere tekenen in de tegenwoordigheid Zijner discipelen gedaan, die niet zijn geschreven in dit boek;Maar deze zijn geschreven, opdat gij gelooft, dat Jezus is de Christus, de Zone Gods; en opdat gij, gelovende, het leven hebt in Zijn Naam.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER368
De reactie van Petrus en Johannes
Perikoop 368 analyseert de reactie van Petrus en Johannes na het getuigenis van Maria Magdalena over het lege graf. De twee apostelen rennen naar het graf, ontdekken er de doeken en de opgerolde zweetdoek, maar begrijpen de werkelijkheid van de opstanding nog niet. Het artikel brengt de verhalen van Lucas 24.12 en Johannes 20.3-12 met elkaar in overeenstemming, onderscheidt twee opeenvolgende mededelingen aan de discipelen en benadrukt het aanvankelijke onbegrip tegenover de profetieën van Jezus over zijn opstanding.
Mattheüs 27.62-66 (De Heilige Schrift 1917) :Des anderen daags nu, welke is na de voorbereiding, vergaderden de overpriesters en de Farizeen tot Pilatus,Zeggende: Heer, wij zijn indachtig, dat deze verleider, nog levende, gezegd heeft: Na drie dagen zal Ik opstaan.Beveel dan, dat het graf verzekerd worde tot den derden dag toe, opdat Zijn discipelen misschien niet komen bij nacht, en stelen Hem, en zeggen tot het volk: Hij is opgestaan van de doden; en zo zal de laatste dwaling erger zijn, dan de eerste.En Pilatus zeide tot henlieden: Gij hebt een wacht; gaat heen, verzekert het, gelijk gij het verstaat.En zij heengaande, verzekerden het graf met de wacht, den steen verzegeld hebbende.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER369
Maria Magdalena blijft bij het graf
Deze perikoop, een episode die alleen bij Johannes voorkomt (Johannes 20.11), beschrijft hoe Maria Magdalena na het vertrek van Petrus en Johannes alleen bij het graf blijft. Als trouwe getuige sinds het optreden van Jezus ziet zij de verdwijning van het lichaam eerst als een wegname, voordat zij de eerste persoon wordt aan wie de Opgestane persoonlijk verschijnt. Het artikel biedt een chronologische analyse en een harmonisatie van de evangelieverhalen over de opstanding.
Mattheüs 28.2-4 (De Heilige Schrift 1917) :En ziet, er geschiedde een grote aardbeving; want een engel des Heeren, nederdalende uit den hemel, kwam toe, en wentelde den steen af van de deur, en zat op denzelven.En zijn gedaante was gelijk een bliksem, en zijn kleding wit gelijk sneeuw.En uit vrees van hem zijn de wachters zeer verschrikt geworden, en werden als doden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER371
Tweede verschijning van de Messias Jezus aan de andere vrouwen
De perikoop PER371 analyseert de tweede verschijning van de opgestane Jezus aan de vrouwen (Mt 28.9-10), op zondagochtend bij het graf in Jeruzalem. Het artikel brengt de schijnbare spanning tussen Marcus (zwijgen en angst van de vrouwen) en Matteüs (ontmoeting met Jezus) met elkaar in overeenstemming en laat zien dat deze verslagen elkaar aanvullen: Marcus beschrijft de directe reactie van ontzetting, Matteüs voegt de vreugde toe. Alleen Matteüs vermeldt deze specifieke verschijning.
Johannes 20.26-31 (De Heilige Schrift 1917) :En na acht dagen waren Zijn discipelen wederom binnen, en Thomas met hen; en Jezus kwam, als de deuren gesloten waren, en stond in het midden, en zeide: Vrede zij ulieden!Daarna zeide Hij tot Thomas: Breng uw vinger hier, en zie Mijn handen, en breng uw hand, en steek ze in Mijn zijde; en zijt niet ongelovig, maar gelovig.En Thomas antwoordde en zeide tot Hem: Mijn Heere en mijn God!Jezus zeide tot hem: Omdat gij Mij gezien hebt, Thomas, zo hebt gij geloofd; zalig zijn zij, die niet zullen gezien hebben, en nochtans zullen geloofd hebben.Jezus dan heeft nog wel vele andere tekenen in de tegenwoordigheid Zijner discipelen gedaan, die niet zijn geschreven in dit boek;Maar deze zijn geschreven, opdat gij gelooft, dat Jezus is de Christus, de Zone Gods; en opdat gij, gelovende, het leven hebt in Zijn Naam.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Wonderen
-
MIR041
Opstanding van de Messias Jezus
Vergelijkende analyse van de vier evangelieverhalen over de opstanding van Jezus (Matteüs 28.1-10; Marcus 16.1-8; Lucas 24.1-12; Johannes 20.1-18). Het artikel wijst de gemeenschappelijke punten aan — het lege graf, de aanwezigheid van de vrouwen, de engelenboodschap — en de verschillen — het aantal vrouwen en engelen, de reacties, de chronologie. De verschillen worden verklaard door de theologische invalshoeken, de literaire stijlen en het uiteenlopende publiek van elke evangelist, waarbij het centrale belang van de opstanding in het christelijk geloof wordt onderstreept.
Johannes 20.1-18 (De Heilige Schrift 1917) :En op den eersten dag der week ging Maria Magdalena vroeg, als het nog duister was, naar het graf; en zag den steen van het graf weggenomen.Zij liep dan, en kwam tot Simon Petrus en tot den anderen discipel, welken Jezus liefhad, en zeide tot hen: Zij hebben den Heere weggenomen uit het graf, en wij weten niet, waar zij Hem gelegd hebben.Petrus dan ging uit, en de andere discipel, en zij kwamen tot het graf.En deze twee liepen tegelijk; en de andere discipel liep vooruit, sneller dan Petrus, en kwam eerst tot het graf.En als hij nederbukte, zag hij de doeken liggen; nochtans ging hij er niet in.Simon Petrus dan kwam en volgde hem, en ging in het graf, en zag de doeken liggen.En den zweetdoek, die op Zijn hoofd geweest was, zag hij niet bij de doeken liggen, maar in het bijzonder in een andere plaats samengerold.Toen ging dan ook de andere discipel er in, die eerst tot het graf gekomen was, en zag het, en geloofde.Want zij wisten nog de Schrift niet, dat Hij van de doden moest opstaan.De discipelen dan gingen wederom naar huis.En Maria stond buiten bij het graf, wenende. Als zij dan weende, bukte zij in het graf;En zag twee engelen in witte klederen zitten, een aan het hoofd, en een aan de voeten, waar het lichaam van Jezus gelegen had.En die zeiden tot haar: Vrouw! wat weent gij? Zij zeide tot hen: Omdat zij mijn Heere weggenomen hebben, en ik weet niet, waar zij Hem gelegd hebben.En als zij dit gezegd had, keerde zij zich achterwaarts, en zag Jezus staan, en zij wist niet, dat het Jezus was.Jezus zeide tot haar: Vrouw, wat weent gij? Wien zoekt gij? Zij, menende, dat het de hovenier was, zeide tot Hem: Heere, zo gij Hem weg gedragen hebt, zeg mij, waar gij Hem gelegd hebt, en ik zal Hem wegnemen.Jezus zeide tot haar: Maria! Zij, zich omkerende, zeide tot Hem: Rabbouni, hetwelk is gezegd, Meester.Jezus zeide tot haar: Raak Mij niet aan, want Ik ben nog niet opgevaren tot Mijn Vader; maar ga heen tot Mijn broeders, en zeg hun: Ik vare op tot Mijn Vader en uw Vader, en tot Mijn God en uw God.Maria Magdalena ging en boodschapte den discipelen, dat zij den Heere gezien had, en dat Hij haar dit gezegd had.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org